ZWARTE PERIODE

Er brak een hele zware periode aan. Je moet je voorstellen dat hij leefde voor de muziek. Het was zijn leven. Hij belandde in de slachtofferrol en uitte zich zoals hij gewend was. De relatie heeft deze zware aanslag niet overleefd. Hij was grof naar z’n vriendin en was niet te genieten. Om zich nog man te voelen ging hij vreemd en wilde hij vluchten in het niets. Ook de drugs kwamen weer om de hoek. Heftiger dan ooit tevoren. Hij deed de meest bizarre dingen en wilde op die manier weer voelen dat hij leefde. Maar hij was hard bezig kapot te gaan. En dat was ook wat hij wilde. Als hij niet meer van muziek kon genieten dan was zijn leven niks waard.

 

MEER DRUGS

Hij hoorde over Indianen in het himalaya gebied. Ze zouden daar drugs hebben die het gehoor weer terug zou brengen. Hij twijfelde geen minuut en vertrok richting zijn ‘oplossing’.

Daar aangekomen werd hij ontvangen als een held. Het waren hele vriendelijke zachte mensen, maar brutal drugs ontwikkelaars. De avond van de ‘behandeling’ moest hij gaan zitten middenin het tipi dorp en kreeg van het opperhoofd een ritueel toegediend. De drugs bestond uit een soort pijltje dat met een holle buis in zijn strot en slokdarm werd geschoten. Het was een bizarre ervaring, maar tegen die tijd had Frank geen angst, geen terughoudendheid voor helemaal niks meer. Hij vond het prima. Terwijl de drugs zijn werk deed raakte hij angstig en trad hij buiten zijn lichaam. Hij heeft drie dagen volledig de weg kwijt in een tipi doorgebracht. Achteraf kon Frank zeggen dat het verschrikkelijk was. Een uur duurde duizend dagen en andersom. Terwijl hij best wel bekend was met drugs en vanuit het verleden best wel getraind in gebruik, was dit niet te doen. Zoveel heftigheid was hem vreemd.